Vrijdag 11 februari 2000
Wij gaan dit weekend naar de bekende wijnstreek. de Hunter Valley. Na Barossa Valley in South Australia is deze streek de bekendste. Bij de Red Spot Rentals hebben we een auto besteld. Een Toyota Starlet, automaat en met airco. Het is warm vandaag, in sommige plaatsen, ook daar waar we heen gaan wordt het 40 graden. Glenn is om 14.15 uur vrij en een uur later vertrekken we. Het is de eerste keer dat we links rijden. Paula rijdt eerst. We geven elkaar maar instructies, want het is wel wennen. Ook de richtingaanwijzers zitten op een andere plek dan we gewend zijn. Rechts aan het stuur, dus elke keer als je dan plotsklaps naar rechts of naar links wil, gaat de ruitenwisser aan, die zit nl. op de ons bekende plek. De Harbour Tunnel missen we omdat we in de verkeerde rijstrook stonden, maar er is natuurlijk nog de Harbour bridge. Hiervoor moeten we eerste een paar straten het centrum door, niet leuk, maar een goede oefening. Eenmaal de brug over zijn we snel de stad uit. Maar het is vrijdagmiddag en het eerste uur leggen we maar 30 km af. Het is druk op de freeway nr. 1. Deze gaat via Hornsby naar Newcastle. Voor Newcastle nemen we de 82 naar Cessnock, waar de Hunter Valley begint, onze bestemming voor het weekend. We stoppen onderweg bij de brug over de Hawkesbury rivier bij Brooklyn. Deze rivier is heeft vele vertakkingen en mondt uit in de oceaan. Hier kun je met een houseboat de hele rivier afzakken. Het is een groot natuurgebied, waar veel vis wordt gevangen. Na Cessnock is het wel even zoeken naar de Tuscany Estate & Resort aan de Hermitage Road in het plaatsje Pokolbin. Dit is onze bestemming voor dit weekend. Via een onverharde weg de Deaside Rd. komen we er om 19.15 uur aan. Duncan, Marti, Dawn en Jeff bellen dat ze onderweg eten en later komen. Het hotel ligt midden tussen de wijngaarden op een landgoed met vijvers met kikkers en eucalyptusbomen. Het is een chique hotel in Italiaanse stijl. De kamers zijn allemaal op de begane grond met openslaande deuren naar eem groot veld omzoomd door Eucalyptusbomen. Als je vroeg uit de veren gaat kun je kangoeroes en kikkers zien, want die schijnen hier aanwezig te zijn. (Wij zien niets want we staan laat op.) We eten de eerste avond met zijn tweeën in de Hunter resort aan de overkant van de weg. Natuurlijk proeven we al de wijntjes bij onze oesters en andere lekkernijen. We drinken Chardonnay-, Verdhero- en Shiraz-wijnen. Als we in het donker naar het hotel teruglopen komen de anderen net aangereden.

Zaterdag 12 februari 2000
Na het ontbijt vertrekken we met een busje voor onze wijntour. De tour kost 35,00 dollar en zal tot 16.00 uur duren. In die tijd bezoeken we de wijngaarden en landgoederen van wijnboeren en kunnen overal proeven, zoals: Mc.Guigans Cellars, een van de grotere en zeer toeristische wijnproeverijen. Hier proeven we ook de Hunter kaas, een lekkere stinke camembertachtige kaas. We kopen een fles Cabernet Merlot 1998. 1998 was een goed wijnjaar voor de Hunter Valley. Tamberlaine Wines is een kleine proeverij, die er heel idyllisch uitziet We lunchen in het ernaast gelegen Taylor eetcafé. Ook bezoeken we de Pokolbin Estate Wineyard. Het huis is een wijnboerderij van zandsteen dat steen voor steen verhuisde van zijn oorspronkelijke plek in lower Belford. Chiraz en Semillon zijn de specialiteiten. Ivanhoe Wines was de eerste proeverij. We krijgen allemaal een wijnglas en proeven alle druivensoorten. Hier zijn dat de Chardonnay, de Semillon, Cabernet Sauvignon, Chiraz, Traminer Riesling, Muscaat (dessert) en Port (dessert). De vijfde winery is de Wilkinson Estate, die in 1999 weer na 10 jaar haar deuren opende. We kopen van Mc Guigan, de Traminer Riesling 1999, de Cabernet Merlot 1998 en van Tamburlaine de Late Harvest Verdelho 1998. We hebben ons ingehouden en zijn gelukkig niet dronken geworden, wat je wel kunt als je alle aangeboden glaasjes opdrinkt. Want bij 5 wineries kun je in totaal wel 30 kleine glaasjes proeven. ’s Avonds dineren we in Tuscany en drinken met zijn vieren 2 flessen Mistletoe Schiraz uit 1998. De beste wijn tot nu toe. Per stuk 26,00 dollar. Het eten is voortreffelijk. Vandaag na een paar tropische dagen, regende het ook tropisch.

Zondag 13 februari 2000
Na het ontbijt nemen we even afscheid van onze kennissen en ieder gaat zijn eigen weg. Jeff en Dawn willen nog enkele wijnproeverijen af gaan, Duncan en Marti nemen een toeristische route terug en wij ook. We rijden aan op Toronto dat aan de Lake Macquarie ligt. Het grote meer ligt ook op sommige plekken direct aan de Stille Oceaan. Dit gedeelte van de Oceaan is de Central Coast. Het zand is goudgeel en de stranden zijn niet druk. We drinken koffie aan het meer in Warmers Bay en rijden om het meer naar de andere kant, de kant van de oceaan. De volgende stop is de Entrance, een smalle landtong met een pelikaneneiland. We zakken af naar Terrigal, van bovenaf heb je hier een mooi uitzicht op de oceaan. We rijden door naar Box Head en nemen de weg huiswaarts via Woy Woy en de Pacific Highway naar Sydney. We rijden dwars door het Brisbane Waters National Park en stoppen even bij Mooney Mooney aan het water. Vervolgens rijden we door het Kuring Gai Chase National Park terug naar Sydney. Een wandeling zit er niet in want het is inmiddels 18.00 uur en we willen niet in het donker aankomen. We hebben genoten van het mooie landschap, de kusten, de wijngaarden en al het culinaire van de Hunters Valley. Het links rijden is best wel vreemd, Paula raakt toch weer even in de stress. Maar met zijn tweeën lukt het wel.